Afdrukken
Hits: 1313

Verbijsterd en vol ongeloof hoorden wij van het overlijden van ons lid

                                            BEP BOON

Wij wensen Jaap, Raymond, Lisa, Kleinkinderen en Familie
Veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.

Bestuur en leden
Postduivenvereniging Den Helder.


 Zondagavond rond kwart over tien gaat de telefoon, ongewone tijd, dus er is iets. Aan de telefoon hoorde ik het trieste bericht dat ons lid  Bep Boon was overleden. Ze was 's middags nog mee geweest om de zaal in orde te brengen voor de bingo en om half twee naar huis gegaan, op de bank zitten hangen en aldoor niet lekker, nog stuk kip gegeten en daarna even  op bed gaan liggen. Na de sport ging Jaap naar boven om te kijken hoe het met haar ging en vond haar, reeds overleden.

                                                           18 juli 1951                                          BEP.  BOON.                                          18 februari 2018

Bep is geboren in haar Den Helder op 18 juli 1951 en opgegroeid op onrust, eind van de bassingracht,  samen met haar zus en twee broers. Na haar school periode leerde ze al gauw Jaap kennen, waarmee ze haar verdere leven mee heeft gedeeld. Ze kregen daarna hun grote geluk Raymond en was hun gezin compleet.
In de jaren zeventig kwamen er ook duiven achter op het erf, Jaap was besmet geraakt met de duivenbacil, dus moest ook Bep haar steentje bijdragen met de voorkomende werkzaamheden. Van het een kwam het ander ook zij werd lid van het toenmalige V.O.P. , Voor Ons Plezier, waar ze met heel veel plezier naar toe gingen, altijd samen.

Maar het bleef niet bij alleen maar lid zijn, nee Bep ging als er wat te doen was voorop in organiseren van allerlei feesten en voorkomende dingen binnen de vereniging. Totdat V.O.P opging in de fusie met twee andere verenigingen in een nieuwe postduiven vereniging P.V.Den Helder. Vanaf het begin werd ze ook hier de stuwende kracht voor wat betreft organisatie en inkoop enzv , maar ook nog een tijd bestuurslid. Dat deed ze met veel inzet en plezier, zodat ook de bingo op haar pad kwam, personele bezetting en ze stond achter haar beslissing dat ga ik doen voor onze club. Ze heeft dat gedaan met heel veel inzet, ze bracht voor onze vereniging daardoor ook heel veel binnen.

Ook de jaarlijkse feestavond en de bbq en het visbakken waren haar ding, daar ging ze dan voor dat alles er genoeg was, altijd had onze Bep meer dan genoeg, er was nooit te kort maar altijd over. Haar motto was altijd dat je beter teveel kon hebben dan tekort. De bingo was haar parade paardje , samen met de vrouwen die haar daar bij hielpen, een vast en hecht team, daar was ze  dan ook echt trots op. Net als het team dat op zondagmorgen de zaal in orde bracht met haar, want alles moest perfect zijn.

Een aantal jaren terug is ze ook een tijd behoorlijk ziek geweest, zelfs gevreesd werd voor haar leven, daar kwam ze na een langdurige periode weer bovenop, zei het met blijvende mankementen. Ze was een rots in de branding, maar ging toch na die ziekte periode dingen minderen, de bingo bleef maar binnen de vereniging begon ze dingen af te stoten, omdat het niet meer vanzelf ging maar energie ging kosten die ze liever besteden aan haar leven. Zaterdagmiddag hadden wij nog  een ledenvergadering, helaas had Bep een andere festiviteit waardoor ze had afbericht. De voorzitter en secretaris brachten daardoor de bloemen, die ze van de vereniging kreeg, bij hun thuis.

Aan dit leven is nu abrupt een einde gekomen, met heel veel verdriet voor velen. Voor Jaap en Raymond Lisa en kleinkinderen en verdere familie breken er andere tijden aan, want ze was ook de drijvende kracht binnen jullie familie. Ook jullie wensen wij heel veel kracht en sterkte toe met dit zware verlies. We hadden je het liefst nog heel veel jaren bij ons willen hebben, helaas mocht dit niet zo zijn.

                                                      Bep bedankt voor alles wat je voor ons hebt betekend, wij gaan je missen.

                                                                                      Maar vergeten zullen wij je nooit.....                                                                  

                                                                                                      RUST ZACHT